ORDU – KORGAN – ÇAYIRKENT | ÇAYIRKENT MAHALLESİ | ÇAYIRKENT BELDESİ | ÇAYIRALAN KÖYÜ BELEDİYESİ

Kitabın Adı:Falaka
Kitabın Yazarı:Ahmet Rasim
Kitabın Türü:Çocuk kitapları
Kitabın Yazılma Yılı:1954
Kitabın Yayınevi: Cem Yayınevi
Sayfa Sayısı:112 sayfa.
Kitabın Konusu: Ahmet Rasim‘in çocukluk günlerinin anlatıldığı bir anı kitabıdır. Genellikle okul ve öğretmen teması işlenmekte Cumhuriyet yıllarından önceki eğitim sistemi hakkında detaylı bilgiler anı biçiminde okuyucuya sunulmaktadır.

Cumhuriyetin kurulmasından önce, öğrenciler hem kendi okulunun hocasından, hem de başka okulun hocalarından korkarlardı. Bu hoca korkusu, diğer cin, peri, kurkularına benzemezdi.Kendisini itirazsız saydıran bir korkuydu bu.

Kitapta kendi ağzından okul anıları anlatılır. Ali bakkala gittiği anda Hoca ile karşılaşır ve hoca onu okula götürür bütün gününü burda geçiren ali eve geldiğinde annesine okula gittiğini söyler annesi bu duruma sevinmiştir bir kaç gün sonra okula başlar. Okulun ilk günleri ailer özel kıyafetler giydirir ona ve atın üzerine biner adeta bir şölen gibidir okula başladığında onu en ön mindere oturturlar bu 3 günlük misafir dönemi bittikten sonra ise en arkaya geçer .. Bir gün kalfa bahçede ona tokat atar ve eve geldiğinde yanağındaki kızarıklığı ailesi görür gözlerini açtığında karşısında hocayı görür ona birşeyler okuup üflemektedir. bu olaydan sonra evlerini değiştirler ve alide başka bir okula kayıt olur.. Bu okul daha şen dir .. Hocalarının lakabı pehlivandır.. Gerçekten pehlivan gibi kocamandır ve iyi niyetli bir hocadır.. Buradaki kalfada eski kalfa kadar sert değildir.. Hoca her gün erken çıkar ve kalfa öğrencileri ilahi çalıştırırdı..

Kitaptan yazı

”

Her gün okul oradan ev Oysa ben, önünden geçtiğim viranede oynayan çocukların arasında da olmak istiyordum. Bir gün o sokaktaki eğlencelerin yokluğu, insanı kahkahalarla eğlendiren o oyunların özlemiyle kendimden geçerek “Of patlayacağım.” diye bağırınca, beni sandık odasına tıktılar.
”
Okul evden daha eğlenceli id Ahmet’e göre hatta Pehlivan hoca ile birgün tüm okuldaki öğrencileri alıp pikniğe götürmüştü.
işte bu dönüş pek acıklıydı. Annemin geziye giderken hasta olmamak için dikkat etmem yönünde ettiği tembihler, yarı yarıya çıkmıştı. O gece sabaha kadar inlemişim. ”

Ahmetin komşu evlerinde yangın çıkar ve Ahmetlerde oradan taşınam zorunda kalırlar.. Bir gün Halasının kocası halasına öksüz yeğenine bakmadığı için içerler ve bunun sonucunda Ahmetler halasının konağındaki küçük bir eve yerleşirler ve Ahmette orada bir okula kaydolur buradaki hoca çok yaşlıdır.. Elinde et bile yoktur neredeyse.. Burada falakaya yatırlımış çocukları görür ve çok korkar okula gitmek istememektedir. Ailesi ısrarla onu tekrar okula gönderirler..

Kitaptan alıntı bir yazı daha..

Derse çalışma yönünden konakta da, okulda da çok istekliydim . Eniştem dahil çevremdeki herkes bu başarımdan kendine bir pay çıkarıyordu. Hele okulda kalfanın “Sana bir Mushaf-ı Şerif” alsınlar diyerek, bir üst dereceye çıktığımı bildirmesi, hevesimi iyice arttırıyordu. Eniştem bana el yazması bir Mushaf ile bir de beyaz bir divit hediye etti.
Başarılı olmak, beni dayaktan kurtarıyordu. Çünkü burada, genç, yaşlı, zengin, yoksul herkesin er geç bir gün gelip tabanlarının yükseleceğine kesin gözüyle bakılıyordu. Çünkü Hoca Hafız İsmail’in ünü bütün İstanbul’u sarmıştı. Falaka için, dışardan dahi çocuk getirildiği söyleniyordu.

Korkmuş gözlerimi her falaka olayında dört açar, olanı biteni izlerdim. Anladım ki, her falakaya yatış, bir değilmiş. Suçun türüne, büyüklüğüne, hocanın o günkü sinirine göreymiş.

Ağır türden dayak yiyenlerin çoğu, ayakları falakadan kurtulur kurtulmaz, yürüyemeyerek, kıçının üstünde , sürüne sürüne bahçeye kadar gider; oradaki musluk altında ağrılarını dindirirlerdi.
Bir de bütün okul öğrencisinin gözü önünde yenilen bir dayak türü vardı ki buna, “Divan dayağı” denirdi. Bütün bir okul öğrencisi önünde böyle onur kırıcı bir uygulamayla karşılaşmış olan bir çocuk, bir genç, acaba o okul ve o meydan hakkında bu dayaktan sonra ne düşünür? Orasını da siz düşünün.

Kitabın Adı:Ömer’in çocukluğu
Kitabın Yazarı:Muallim Naci
Kitabın Yazılma Yılı:1992
Kitabın Yayınevi: BEYAN YAYINLARI
Kitabın Basım Yılı: 2004
Sayfa Sayısı:94
Kitabın Konusu: Yazar, çocukluk günlerini anlatıyor. Yaşadığı toplumun inançlarını, duyarlıklarını ,şehir, semt, ailesi ve çevresindeki diğer insanları, geleneklerini ve başarılı bir şekilde anlatmaya çalışır.

Kitabın Özeti:
Benim adım Ömer ,annemin adı Fatımat-üz-Zehra ve babamın adı ise Alidir,Ağabeyimin adı Mehmet’tir. .. Biz İstanbul’un Saraçhane Semti’nde, Çelebi Sokak’ta oturuyoruz.. Babam gayet güzel giyinen, temiz yürekli bir insandıt. Kendi dükkânında saraçlık yapardı. çok çalışır, evine bakardı.
Bir tatil zamanı Varna’ya misafirliğe gittik.Abim okuyup yazma konusunda bana çok yardım etti.
Bir de amcam vardı. Adı Mehmet Tahir. Babamdan çok farklı idi. Babam hep onun borçlarını ödermiş.
Ninemin bir asası vardı. Komşu çocuğu Nail’le itişip kakışırken, sopayı kafasına indirdim. Bir daha da o sopayı görmedim. Meğer, annem kırıp yakmış benim haberim bile yoktu. Bu bana büyük bir ders oldu. Bir daha böyle şeyler yapmadım.

Dayım Varna’dan bana bir oğlak göndermiş. Çok sevimliydi çok mutşu olmuştum.Abim kucağında getirmişti.
Okulumuz her gün açıktır.okulumuzun adı “Fevziye Mektebi”dir.Sabahları bizi kalfa alır, okula götürürdü. Hoca Efendi’den pek korkardım.Önünde ileriye doğru uzatılmış olan İki sopa, baş ucunda asılı olan kayışlı falakalar vardı. Beni üç yıl içinde iki defa falakaya yatırdı.

Babam, bir Kurban Bayramı sabahleyin namazdan dönüşünde, kendisiyle annem için kurban kesti ve sonra öğrendik ki sıtmaya yakalanmış on bir gün sonra vefat etti. Yemek için öğle vakti eve döndümmüştüm. Eve yaklaşınca, kalabalığın arasından babamın tabutunu gördüm. hiç bu şekilde bir acı hissetememiştim. Babam öldüğünde sekiz yaşında idim.

Bir gün,evime doğru yürürken, bir köpeğin saldırısına uğradım , Ağlaya ağlaya eve geldim. Köpeğin saldırmasına üzüldüğüm kadar, orada köpeğin bana saldırmasını seyreden bir adamın bana yardımcı olmamasına da çok üzülmüştüm.

sonra kitaplar okumaya başladım.. kitap okumayı çok seviyordum..Aziz Efendi’nin “Muhayyelat” adlı eserini okuduğum zaman, Ömer olan ismimi Naci’ye döndürdüm. “Naci ile Şehide’nin Aşkı” adlı bölümü okumamın buna neden oldu. Hikâye beni çok etkiledi. Çok güzel bir kız olan Şehide, yanına çağırdığı yiğitlere bazı sorular sorar; ama rüzgârdan açılan peçesinin ardındaki güzelliği gören yiğitlerin iyice dili tutulur ve hepsi Şehide’nin karşısında tir tir titremekten sorulara cevap veremezler. Güzelliği karşısında herkes deliye döner. Derken Naci, bu kızın ününü duyarak yanıma gider ve sorduğu tüm sorulara düzgünce cevap verir. Evlenirler. Ama kız yüzünü açtığı zaman, gördüğü güzellik karşısında delirmemek için Naci kendini zor tutar.

Babamın vefatının ardından dayımı da kaybettik ve daha sonra büyük bir yoksulluk içine düştük. Bu sırada, Rüştiye’ye muallim olarak atandım. Varna’ya gelen Sait Paşa, okulu denetlerken beni çok beğenmiş ve yanına memur olarak almıştı. Sait Paşa’yla beraber birçok farklı görevde çalışırken, aynı zamanda şiirler yazıyordum ve yazdığım gazetelerdeki başarım gün geçtikçe artıyordu. Bu başarılarıma rağmen, halen bazı hocalardan dersler de almayı İhmal etmiyordum.

Bir gün, beni rüyasında hasta gören Ahmet Mithat Efendi, ertesi gün tüm ailesiyle gelmişti. Gayet sağlıklı ve neşeli olduğumu görmeleri, hepsinin yüreğine su serpmişti. Ama bir ara, odama bir şeyler almak için çıktığımda fenalaşıp yatağıma uzanmıştım, Rüya, doğru çıkmıştı. Ölümümüm sebebi, kalp durmasıydı.
Kitabın Kahramanları:
Ömer : hikayemizin hayatının anlatılığı kahraman,yazar kendisini anlatıyor 8 yaşındaki olayları ve düşüncelerini
Mehmet:Ömerin abisidir.. Ömere göz kulak olur çok iyidir.
Ali:Ömerin genç yaşta hastalıktan vefat eden babası. Çok iyi kalplidir , herkez tarafından sevilir taktir edilir.
Kitabın Yorumu: Edebiyatımızda çocukluk çağının en güzel hikâyesi sayılan bu kitap yüzyıl önce yaşanmış bir çocukluk cennetidir.

Bu kitabı satın almak için tıklayınız.

Kitabın Adı:Vatan Yahut Silistre
Kitabın Yazarı: Namık Kemal
Kitabın Yazılma Yılı: –.
Kitabın Yayınevi: Gökşin Yayınları
Kitabın Basım Yılı: 1998
Sayfa Sayısı:130 sayfa
Kitabın Konusu: Rusların 1854 yılında General Schilder komutasında Silistre kalesine saldırdılar düzenlemesi etrafında gelişmektedir.

Kitabın Özeti:
Rusların 1854 yılında General Schilder komutasında Silistre kalesine saldırdılar düzenlemesi etrafında gelişmektedir. General Schilder’in başarısızlığı, Türk kale komutanı Musa Paşa’nın fedakarlığı ve kahramanlığı, Alman Grach’ın Savunma stratejisi dramda yer almamaktadır. Oyun daha çok hayal ürünüydü, bir de oyunda aşk hikayesi geçmektedir. Önemli olan, Türk milletinin bu oyun sayesinde Arapça ismiyle “vatan” kavramının bilincine varmasıdır. O güne kadar bu anlayıştan yoksundurlar. Oyunun 1870 – 1871 Alman-Fransız savaşının etkisiyle yazıldığı sanılmaktadır.

Kitabın Yorumu:Dil ve üslup bakımından Kemâl Bey’in diğer edebi eserlerinde ve İbret’te ortaya koyduğu ilkeler doğrultusundadır. Oyunun bütün eksiklerine rağmen sahnede bu kadar başarı kazanması bu nedenledir.

Karagöz deve veya manda derisinden yapılan tasvir adı verilen insan, hayvan veya eşya şekillerinin çubuklar yardımıyla arkadan verilen ışıkla beyaz perde üzerinde hareket ettirilmesi esasına dayanan gölge oyunudur. Oyun adını, baş kişisi olan Karagöz’den almaktadır.

Gölge oyununun kaynağı Güneydoğu Asya ülkeleri olarak kabul edilir. Türkiye’ye gelişi hakkında ise değişik görüşler vardır. Bunlardan birisi Orta Asya’da “kor kolçak”, “çadır hayal” olarak bilinen oyunların gölge oyunu olduğu ve oradan göçlerle Anadolu’ya getirildiği görüşüdür. Diğer görüşe göre 1517 yılında Mısır’ı alan Yavuz Sultan Selim’in Türkiye’ye getirdiği gölge oyunu sanatçıları yolu ile girdiğidir.
18. yüzyıldan itibaren kesim biçimini alan Karagöz halkın en sevilen eğlence türlerinden biri olmuştur. Karagöz, tek sanatçının yeteneğine bağlı olarak oynatılır. Perdedeki tasvirlerin hareket ettirilmesi, değişik tiplerin seslendirilmesi, şive ve taklitlerin hepsi bir sanatçı tarafından yapılır.
Karagöz’de işlenen konular komik öğelerle verilir. Çifte anlamlar, abartmalar, söz oyunları, ağız taklitleri belli başlı güldürü öğeleridir.
Karagöz’de işlenen konular komik öğelerle verilir. Çifte anlamlar, abartmalar, söz oyunları, ağız taklitleri belli başlı güldürü öğeleridir.
Hacivat’ın semai söyleyerek perdeye geldiği, perde gazelini okuduktan sonra Karagöz’ü çağırdığı ve Karagözle Hacivat’ın kavga ettikleri giriş bölümüne mukaddime denir. Bu bölümde Hacivat’ın söylediği perde gazelinde oyunun bir öğrenme aracı ve gerçeklerin göstergesi olduğu belirtilerek felsefi tasavvufi anlamı vurgulanır.
Muhavere bölümünde, bu oyunun baş kişileri olan Karagöz ve Hacivat arasında geçen salt söze dayanan olaylar dizisinden sıyrılmış somutlaştırılmış ikili konuşma yer alır. Muhavere tekerleme biçiminde de olabilir. Bu bölümde Karagöz ve Hacivat’ın kişilik özellikleri ve yaratılış açısından birbirlerine karşıt özellikleri vurgulanır. Muhavereler oyunla ilgili olabildiği gibi, ilgisiz de olabilir. Bunun yanısıra çifte Karagözlü muhavere, gelgeç muhaveresi ve ara muhavere çeşitleri de vardır.
Asıl hikayenin anlatıldığı, diğer tiplerin perdeye geldiği bölüme fasıl adı verilir. Oyun buradaki konuya göre isim alır. Fasılın sonunda oyuncular bir biçimde perdeden ayrılır. Hacivat ve Karagöz kalır.
Oyunun sonunun haber verildiği Karagözle Hacivat arasında geçen bitiş bölümünde seyirciden yapılan hatalar için özür dilenip bir sonraki oyunun duyurusu yapılır ve oyun sona erer.
Karagöz’de hiciv ve taşlama vardır. Bu taşlamalar mizahi bir üslupla devlet yöneticilerine kadar uzanmıştır.
Oyunun baş kişisi Karagöz ve Hacivat’tır. Karagöz halkın ahlak ve sağduyusunun temsilcisidir. Özü sözü birdir. Hacivat ise medrese eğitimi görmüş, kaypak, düzene uyan birisidir. Diğer tipleri Tuzsuz Çelebi, Matiz, Beberuhi, Arnavut, Yahudi, Çerkez, Kürt, Laz, Tiryaki, Zenneler vb. oluşturur.
Karagöz, saray tarafından ilgi görmüş ve desteklenmiştir. Yapılan şenliklerde, şehzadelerin sünnet düğünlerinde Karagöz gösterilerine yer verilmiştir.
Karagöz özellikle İstanbul Merkezli Osmanlı kültürüyle bütünleşmiştir. İstanbul’un yaşamını Karagöz oyunlarında görmek mümkündür. Ağalık, Büyük Evlenme, Kayık ve Tahmis bunlardan bazılarıdır. Ferhat ile Şirin, Balıkçı, Cazular, Kanlı Nigar, Leyla ile Mecnun, Ters Evlenme, Tahir ile Zühre, Yalova Sefası, Karagöz’ün Yazıcılığı, Karagöz’ün Aşıklığı, Karagöz’ün Hekimliği vb. Karagöz’ün bilinen diğer oyunlarıdır.

Mehmet Ali Birand kimdir? Biyografisi Hayatı

17 ocak 2013 tarihinde safra kesesindeki sorun nedeniyle Amerikan Hastanesine kaldırılan Mehmet Ali Birand hayatını kaybetti.

Kanal D Haber Grup Başkanı Mehmet Ali Birand, safra kesesindeki stent değişimi için geldiği Amerikan Hastanesi’nde ameliyat oldu.

Yoğun bakımda tutulan Mehmet Ali Birand hayatını kaybetti.Birand’ın sağlık durumuyla ilgili açıklama yapan Kanal D Haber Direktörü Süleyman Sarılar açıklama yapmış “Daha önce biliyorsunuz safra kesesine bir stent takılmıştı. Bu stendin rutin değişme zamanı gelmişti. Dün (önceki gün) yapılacaktı ama operasyon bugüne (dün) kaldı. Stent değiştiğinde bir enfeksiyon meydana geldi. Doktorlar bir enfeksiyon tespit etti. Kan değerlerinin normale dönmesi için hastanede tutuyorlar. Doktorlar hayati tehlikesi yok diyor” demişti.

Mehmet Ali Birand kimdir?

Hayatı

Mürvet ve İzzet Birand’ın oğlu olan Birand’ın kökeni Elazığ’ın Palu ilçesine dayanmaktadır ve Kürt kökenlidir.Galatasaray Lisesi’nde okudu. Mesleğe 1964 yılında Milliyet gazetesinde başladı. Abdi İpekçi’den sonra kısa bir dönem Milliyet’in genel yayın yönetmenliğini yaptı. Sabah gazetesinde köşe yazarlığı, TRT ve Show TV’de 32. Gün programını yaptı ve Show TV’de ana haber bültenini sundu (1992-1995). Hâlen CNN Türk yöneticilerinden biri olmakla birlikte CNN Türk’te günlük haber programı Manşet’i ve 32. Gün’ü; Kanal D’de ise ana haber bültenini sunmaktadır. Evli ve Umur Ali Birand’ın babası olan Mehmet Ali Birand, Fransızca ve İngilizce bilmektedir ve aynı zamanda Belçika vatandaşıdır.

Adı, 1996-1997 yıllarında 28 Şubat sürecinde “andıç” adlı belgede geçti.

TRT için 32. Gün programını hazırladığı dönemde sahtecilik ve dolandırıcılık iddiası ile hakkında açılan kamu davasından yargılandı ve hüküm giydi. Olayı ortaya çıkaran TRT Teftiş Kurulu raporunda Birand’ın kurumu uğrattığı zarar: 2 milyon Belçika Frangı, 4 milyon 650 bin İtalyan Lireti, 104.100 Fransız Frangı, 34.600 ABD Doları, 28.400 İngiliz Sterlini, 35.360 Avusturya Şilini, 1.558 Alman Markı, 310 İsviçre Frangı olarak belirlenmiştir.Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi’nin Esas 1994/1315 sayılı kararıyla TRT’yi dolandırmaktan 11 ay 20 gün hapis cezası almıştır. Cezası Yargıtay tarafından da onanan Birand, TRT’nin zararını geri ödemiş ve aldığı hapis cezası paraya çevirilmiştir. Hakkında aynı suçtan açılan ikinci bir davada, mahkemece suçu sabit görülmekle birlikte zaman aşımı nedeniyle dava düşmüştür.

Rol aldığı filmler ve diziler

100 Yıllık Sevda (2006) Rolü: Mehmet Ali BirandGalatasaray 17 Mayıs Belgeseli (2006) Rolü: Mehmet Ali BirandLatife Hanım (2006) Rolü: Mehmet Ali BirandÇok Güzel Hareketler Bunlar (2008) Rolü: Mehmet Ali BirandKüçük Kadınlar (2009) Rolü: Mehmet Ali BirandKurtuluş Son Durak (2012) Rolü: Mehmet Ali BirandAnnem Uyurken (2012) Rolü: Mehmet Ali Birand

Çalıştığı gazeteler

1964-1992: Milliyet

1992-1998: Sabah

1999-: Posta

2001-: Hürriyet

2001-2011: Milliyet

Çalıştığı TV Kanalları

1968-1992: TRT

1992-1995: Show TV

1993-1995: Cine5

1995: atv

1995-1998: Show TV

1995-1999: Cine5

1999: Eko Tv

1999: Kanal D

1999: Show TV

1999-: CNN Türk

1999-2003: Süper Kanal

2005-: Kanal D

TV programları

1985-1992: 32. Gün (TRT 1)1992-1995: 32. Gün (SHOW TV)1995: 32. Gün (ATV)1995: Seçim 1995 (SHOW TV)1995-1998: 32. Gün (SHOW TV)1999: 32. Gün (KANAL D)1999-2005: 32. Gün (CNN TÜRK)1999-2005: Manşet (CNN TÜRK)2002: Seçim 2002 (CNN TÜRK)2004: Seçim 2004 (CNN TÜRK)2005-: 32. Gün (KANAL D)2005-: Kanal D Ana Haber Bülteni (KANAL D)2007: Seçim 2007 (KANAL D)2009: Seçim 2009 (KANAL D)2010-: 32. Gün (CNN TÜRK)2010: Referandum 2010 (KANAL D)2011: Seçim 2011 (KANAL D)